Almuerzo op terras

Valenciaanse ‘Almuerzo’

Uit: Por Favor Magazine Voorjaar 2021
Door: Guusje van Kreij

Valencia wordt met het jaar populairder voor een stedentrip. Guusje van Kreij en Evelien Rijpma vestigden zich in de zomer van 2019 in deze sinaasappelstad om een reisorganisatie te starten. Met The Orange Guide willen zij de reiziger kennis laten maken met het échte Valencia. In dit alweer laatste van een reeks van artikelen in Por Favor nemen de enthousiaste meiden je mee op ‘almuerzo’, de typisch Valenciaanse manier van een soort brunch, maar dan anders!

Onze Hollandse ontbijtrituelen hebben weinig van doen met die van de Spanjaarden. In Spanje genieten ze geen flinke boterhammen met kaas en gebakken eieren als ontbijt, maar een bescheiden café con leche or Colacao (chocolademelk van poeder) met misschien een mariakoekje of een magdalena, het Spaanse schelpvormige madeleine cakeje. Maar omdat de Spanjaarden pas rond twee uur in de middag aan tafel schuiven voor een uitgebreide warme lunch of comida, kunnen we ons voorstellen dat tussen het minimale ontbijt en de flinke lunch, zich honger voordoet. Daar hebben de Spanjaarden, en dan vooral de Valencianen, natuurlijk iets op gevonden: de almuerzo popular of in het kort gewoon el almuerzo.

Almuerzo in het Castellaans of esmorzaret in het Valenciaans staat voor hetgeen de Valencianen eten rond een uur of elf, twaalf. Je zou het als een religie kunnen zien die al generaties lang wordt geleefd; als een cultuur die bijna niet Valenciaanser zou kúnnen zijn en door sommigen zelfs als belangrijker Valenciaans cultureel erfgoed wordt beschouwd dan de paella. Niet voor niets dat wij van The Orange Guide hier ons laatste artikel voor Por Favor aan wijden: wie het over Valencia heeft, heeft het niet alleen ode Bobal uit de wijnstreek van Utiel/Requena, de paella en de sinaasappelen. Een échte Valencia-kenner weet dat ook de almuerzo onmiskenbaar bij Valencia hoort.

De almuerzo kent, net als de paella, haar oorsprong op de rijstvelden van Valencia, maar ook tussen de olijfbomen en de wijnranken. Het boerenleven onder de brandende zon die ruim 300 dagen per jaar schijnt in Valencia is niet niks, maar was vroeger nóg zwaarder. Calorieën waren nodig om de dag door te komen, dus de calorierijke almuerzo was daar een simpele oplossing voor. Maar volgens Valenciaanse journalist Jesús Terrés is het meer dan dat: “Als je het mij vraagt, heeft het veel meer te maken met de filosofie van de Valencianen: wij halen echt álles uit het leven, zelfs als de wereld om ons heen uit elkaar dreigt te vallen.”

Maar waaruit bestaat de almuerzo nou? Eigenlijk heel simpel: een (mega)bocadillo, ofwel een flink stokbrood met willekeurig Spaans ‘beleg’, denk aan morcilla (bloedworst), tortilla de patata (Spaanse tortilla van aardappel), calamares (gefrituurde inktvisringen), queso, jamón en ga zo maar door. Een dergelijke bocadillo gaat gepaard met picaeta, de Valenciaanse verzamelnaam voor (ongepelde) pinda’s, olijven, tafelzuur en de populaire altramuces (lupinebone), een geliefde Spaanse borrelsnack. Onmisbaar bij de almuerzo is een caña, een klein biertje, óf een vi amb llimoná, rode wijn gemixt met een lichtkleurige, bruisende frisdrank met citroensmaak. Een beetje almuerzo wordt afgekroond met een cremaet: espresso met geflambeerde likeur (meestal rum) en afgetipt met veel suiker, kaneel, citroenschil en koffieboontjes. De cremaet kent haar oorsprong in de Valenciaanse provincie van Castellón en de carajillo (koffie met likeur) die in de rest van Spanje wordt gedronken na de lunch, is er niets bij.

Voor de zoetekauwen hebben de Valencianen een ander soort almuerzo bedacht, namelijk de almuerzo dulce ofwel de zoete almuerzo, die altijd bestaat uit horchata met fartón. Horchata is een zoete melk getrokken uit de chufa (aardamandel of tijgernoot). De chufa groeit in Alboraya, ten noorden van de stad Valencia. De melk wordt gezoet en flink koud gemaakt. In de melk doopt men fartón, een staafvormig en zacht suikerbrood uit Alboraya. De horchata met fartón is zó populair in Valencia dat het niet alleen als almuerzo wordt genoten, maar ook als merienda, het Spaanse ‘zes-uurtje’ snackmoment.

Het is al lente in Valencia en de zon roept ons rond een uur of elf naar buiten. Tijd voor een almuerzo bij onze buren van Bar Alegría. Omdat wij gek zijn op tortilla, bestellen we een bocadillo de tortilla. Het brood van de bocadillo is vers en knapperig. De tortilla is precies zoals wij ‘m lekker vinden: bereid met ui en smeuïg, bijna romig van binnen. Bij de bocadillo snacken we picaeta in de vorm van pinda’s en olijven en we lessen de dorst met een caña. Genieten!

Benieuwd geworden naar de Valenciaanse almuerzo? Bij The Orange Guide kun je een fietstour door Valencia boeken, waarbij tips voor de beste almuerzo worden meegegeven. Ook wordt de almuerzo dulce in de vorm van de horchata bij de beste orxatería van Valencia geproefd! Boek je fietstour via The Orange Guide.

Share this post

Facebook
Twitter
LinkedIn
en_GBEN
nl_NLNL es_ESES en_GBEN

Wij gebruiken cookies voor de beste gebruikerservaring